Mijn buurman heeft een grote, mijn man een kleintje

Mijn buurman is er maar wat trots op, pronkt er zelfs graag mee, maar mijn man is niet jaloers, hij heeft een kleintje, maar hij doet het nog goed, dus waarom zou hij jaloers zijn?

En ik?

Het deert me niet hoe groot hij is, als hij het maar doet. Ach, die paar keer in de week.....dan hoeft het toch niet zo'n joekel te zijn? Ik ben best tevreden met het formaat, groot is ook niet alles! We genieten er samen van, dat is het voornaamste. Mijn man heeft er ook geen problemen mee, hij verzorgt hem goed, zorgt dat hij glimt en trekt er vrolijk op los, en ik doe met hem mee. De buurman trekt nog meer, elke dag wel, we zien het steeds gebeuren. Ook hij poetst hem netjes op en ik zie hem glimmen, ja hij is ook zo trots als een pauw.

De buurvrouw

Ze klaagt wel eens, ja hij wil ik zo vaak! Steeds maar weer is hij er mee bezig, steeds weer trekt hij erop los, steeds weer poets hij hem op en steeds weer moet ze kijken naar dat glimmende ding. Nee, iets minder mag ook wel, zegt ze me dan. Maar ja, het zijn mannen, trots op hun dingetje. Vergelijken heeft geen zin, de ene heeft een grote, de ander een kleintje, maar die van de buurman, iets verderop, die zit er net weer tussenin. Nee, die ziet er niet zo verzorgt uit, glimt niet en hij is er ook niet zo mee bezig. Maar ermee trekken, dat doet hij wel, we zien dat regelmatig gebeuren. De buurvrouw is al blij dat haar man toch nog een beetje binnen de grenzen blijft.

Te groot

Die van de buurman is me werkelijk te groot! Hij past dan ook werkelijk nergens in, mijn buurvrouw klaagt daar ook weleens over, zij heeft ook liever een kleintje. Ze heeft me zelfs weleens gevraagd of ze het kleintje van mijn man mocht lenen. Nou, daar beginnen we niet aan! Zij heeft nu eenmaal een man met een grote, dan moet ze het daarmee maar doen, het kleintje is gewoon van ons. Ze kunnen daar toch wat aan doen? Dan hoef ik toch die van mijn man niet af te staan, om haar een plezier te doen? Ik zei haar dan ook dat ze dit met haar man moest bespreken en dat er dan misschien naar een oplossing gezocht kan worden. Het is uiteindelijk haar probleem en niet de mijne, ik ben tevreden.

Het formaat

Wat het formaat is, doet er voor mij weinig toe, maar hij moet ook niet te klein zijn! Soms zie je van die kleintjes, dan denk je, daar kan ik echt niks mee. Zo eentje, je voor erbij, dat kan dan nog, maar niet voor dagelijks, dat is niks aan. Voor even snel, ja dan is het wel gemakkelijk. De kleur doet er ook weinig toe, zwart of wit, kan voor mij allebei, als hij maar een beetje om aan te zien is, schoon is en bruikbaar, want daar is hij uiteindelijk toch voor? Ik heb niks aan een grote, terwijl hij het niet doet, klein maar fijn, is mijn motto! Wanneer ik die, van mijn man naast die van de buurman zie, dan denk ik steeds weer: mooi is hij toch! Die van mijn man bedoel ik dan he, ja natuurlijk is hij ook een beetje van mij. ik geniet er namelijk ook van, hij heeft me al heel veel pret bezorgd!

De dokter

Morgen gaan we weer naar de dokter. Hij moet af en toe wel even worden nagekeken. Het is vervelend als er gebreken ontstaan, want dat bederft onze pret. Dan kun je een grote of een kleine hebben, allemaal komen we het tegen, er mankeert soms wat aan en dan kun je dat beter voor wezen, dan dat je er straks helemaal niets mee kunt. Misschien moet hij een dagje opgenomen worden, maar meestal mag hij dezelfde dag weer naar huis. Soms duurt het maar een uurtje, gelukkig maar, want zonder hem is er ook niet veel aan. We gaan wel altijd naar de specialist, dat is beter dan naar zo'n kwakzalver, je weet maar nooit wat die met hem gaat doen, nee de specialist weet altijd wat er aan mankeert. Dus morgen maar weer even voor controle en misschien is de klacht dan zo verholpen.

Trekken

Ja, als alles weer goed is, gaan we weer trekken. Dat vindt hij fijn, wij vinden dat ook fijn! We maken er weer een speciale dag van, genietend van de voordelen van het speciale onderzoek van de specialist. We nemen de tijd, we zijn van niets of niemand afhankelijk, want we kunnen gaan en staan waar we willen, want hij, het kleintje van mijn man, is er altijd bij. We trekken van stad naar stad, van bos naar water, van huis naar de stad en weer terug, want ons kleine autootje brengt ons waar we willen. 

De grote van de buurman

De buurman heeft een grote Mercedes, prachtige auto en hij is er dan ook heel trots op. Alleen zijn vrouw klaagt weleens over het parkeren, gaat niet zo gemakkelijk met zo'n grote bak, wij hebben een Volkswagen Lupo, mooi klein compact autootje, brengt ons overal, parkeren is geen probleem en we zijn er beretrots op. Poetsen doen ze beiden graag, mijn man en de buurman, maar met zo'n klein autootje ben je wel eerder klaar, dus wanneer wij lekker op het balkon zitten te genieten van ons kopje koffie is de buurman nog steeds bezig en zit buurvrouw alleen te kijken met haar kopje thee.