Alleen jij bent regisseur van je eigen loopbaan.
In navolging van mijn Zilla over ‘Je wint. Wat is dan jouw droombaan?’ de volgende stelling: ‘Alleen jij bent regisseur van je eigen loopbaan.’
Niemand houdt je dus tegen om te kiezen in je leven, in je loopbaan, welke richting je zult gaan nemen. Ik zal jullie vertellen waar mij deze stelling op het pad kwam:
Ik werkte full-time als politieagent in één van de Brabantse korpsen. Als taak had ik, naast het ondergeschikt zijn aan het bevoegd gezag en het houden aan regels, het handhaven van de openbare rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven. Hulpverlener ben ik dus al een heel lange tijd. Het handhaven hoorde er nu eenmaal bij en dat bracht ook vaak een hoop actie en afwisseling in het werk. Politieagent zijn is voor velen een soort van jongensdroom. Wie wil er nu niet eens een keer een dikke vette achtervolging meemaken of een boef vangen die net met zijn buit uit een ingeslagen winkelruit klimt? Natuurlijk was het als in de meest spannende politiefilms toen ik voor het eerst aan achtervolgingen deel nam. De adrenaline stroomde door mijn lijf en met een droge mond en trillende stem kon ik nog net datgene wat mijn collega mij souffleerde over de ether doorgeven naar de politiemeldkamer. Het lijkt allemaal gemakkelijk en spannend, maar ervaring in dat werk en het leren communiceren zijn de meest belangrijke ingrediënten. Niet vreemd dat mij na een aantal jaren in het vak noodhulp nog maar weinig incidenten zo inspireerden dat de adrenaline zo door mijn lijf stroomde als in het begin. Ik zag een achtervolging al lang van te voren aankomen met intuïtie en ervaring.

Het moment dat ik mijn werk als politieagent op zijn top beheerste was het moment dan mijn toenmalige chef zei op een teamdag: “Alleen jij bent regisseur van je eigen loopbaan”. Nou dat heeft me aan het denken gezet hoor mensen en die spreuk houdt me nu nog steeds bezig. Ineens viel de veilige comfortabele positie die ik had weg in het niets, of beter gezegd weg naar de ruimte. Ik had namelijk ruimte gekregen en vrijheid om te doen waar ik zin in had. Weliswaar binnen de beperkingen van de regels, normen en waarden, maar niets of niemand hield mij meer tegen om verder te kijken dan die comfortabele stoel van ‘hoofdagent zonder vooruitzicht’. Vanaf dat moment ben ik dan ook met open ogen gaan kijken naar de politieorganisatie. Meer dan ooit te voren had ik een helikopterview over alle facetten en takken van sport binnen mijn werkgebied. Ik was niet meer bang om niets over te houden wanneer ik verder durfde te kijken. Ik zag mezelf als een individu die keuzes mocht maken in zijn loopbaan.

Voor ervaren mensen in het bedrijfsleven is dit natuurlijk allemaal lariekoek, want zij hebben dit al lang ondervonden. Dat is precies de reden waarom ik deze zilla ben gestart. Deel je ervaringen of vertel over je dromen, je angsten of je beperkingen. Kennis die in ons huist mogen we delen met elkaar. We worden er samen wijzer van en zo zullen we onze samenleving tillen naar een hoge niveau. Zwaar filosofisch geklets misschien, maar een waarheid als een paard!

Benieuwd naar de keuze die ik destijds heb gemaakt?
Ik maakte uiteindelijk de keuze om tijdelijk in een ander team te gaan werken, een team waarbij ik in ieder geval zeker was van het feit dat ik mijn vaste stek niet zomaar kwijt zou raken. Het was namelijk een contract voor een half jaar met garantie van terugkeer naar mijn standplaats. Toen ik daar een half jaar in elke regionale keuken had gekeken, durfde ik het zelfs aan om te gaan solliciteren naar een ander korps. Ik stond open voor mezelf om meer ontwikkeling en ervaring toe te laten. Ik stond open om een nieuw netwerk om me heen te verzamelen van collega’s en partnerorganisaties. Het heeft er uiteindelijk toe gemaakt dat ik een allround werknemer werd met genoeg respect om niet als kontlikker aangezien te worden toen mij werd gevraagd om promotie te maken. Iedereen begreep dit en iedereen stond er vervolgens van te kijken toen ik een jaar later afzwaaide uit het politievak en nota bene het hulpverleners vak verkoos! Het was mijn keuze en het was mijn ontwikkeling. Ik maakte de keuze om een andere route te nemen naar de ervaring die ik nu heb opgedaan.

Wie weet wat er morgen op mijn pad komt! Wie weet waar ik morgen voor sta, of volgende maand! Waar sta jij voor? Waar heb jij voor gestaan? Daar ben ik benieuwd naar!
Ben je nog niet uitgenodigd voor deze Zilla? Geen probleem. Stuur me een pb'tje en ik voeg je toe.


















Reacties
En wat prachtig heb jij jou verhaal geschreven! Een enorme levens energie met zich mee dragend!
Maar eh... Wat doen Ruud en zijn vrienden eigenlijk in jouw verhaal...?
(Oké; wordt vervolgd... Hans)
Enne... Ik de route bepalen? Ik maak het alleen maar gemakkelijker om over na te denken. Je weet: De dalen en bergen moet je zelf nemen voordat je de weg vlakt...
Nou, toe maar: je wordt bedankt...
(HiHansHo)
PS:
Sorry, maar bij pinguins op Plazilla moet ik nu eenmaal aan Ruud denken...
Ik ben benieuwd!
Ik neem de uitdaging aan, maar zal er wel een tijdje over doen, nog volledig aan het uitdokteren.
Groetjed
Duim taco
Wes vrij en blij dan geniet je meer.
Pork geeft de DUIM.
DRIMPELS,